در سال‌های اخیر، با توجه به نوسانات شدید اقتصادی و افزایش چشمگیر ارزش مهریه‌های سکه‌ای و ریالی، موضوع «مالیات بر مهریه» به یکی از بحث‌های داغ در حوزه حقوق خانواده و مالیات تبدیل شده است.

مهریه که در اصل به عنوان پشتوانه مالی و نشانه تعهد زوج در عقد نکاح تعریف می‌شود، از منظر اقتصادی نیز جایگاه مهمی در معاملات خانوادگی دارد. به همین دلیل، قانون‌گذاران برای ایجاد انضباط مالی و تنظیم روابط حقوقی میان زوجین، بحث اخذ مالیات از مهریه را در دستور کار قرار داده‌اند.

در این مقاله، به طور کامل بررسی می‌کنیم که آیا در سال ۱۴۰۵ مالیاتی بر مهریه تعلق می‌گیرد، شرایط آن چیست و چه نکاتی را زوجین باید بدانند. در ادامه مطلب با استاد پلاس همراه باشید.


آشنایی با مفهوم مهریه

مهریه که در حقوق ایران به آن «صداق» نیز گفته می‌شود، حقی مالی است که در زمان عقد نکاح، شوهر مکلف به پرداخت آن به زوجه می‌شود. این حق، یکی از ارکان اصلی عقد ازدواج دائم بوده و در شرع اسلام نیز بر آن تأکید فراوان شده است. مهریه را می‌توان به عنوان پشتوانه‌ای برای زن در طول زندگی مشترک و یا در صورت پایان یافتن آن (طلاق) در نظر گرفت.

طبق ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی: «به مجرد عقد، زن مالک مهر می‌شود و می‌تواند هر نوع تصرفی که بخواهد در آن بنماید.» مهریه باید چه به صورت عین معین (مانند یک خانه یا ماشین)، چه دین (مانند مبلغی پول) و چه منفعت (مانند حق سکونت)، دارای ارزش مالی باشد. پرداخت مهریه، وظیفه شرعی و قانونی زوج است و تنها در شرایط خاصی (مانند بذل مهریه توسط خود زن یا ناتوانی زوج در پرداخت در صورت اعسار) ممکن است زن از دریافت آن معاف شود.


انواع مهریه از نظر زمان و نحوه مطالبه

مهریه از نظر زمان قابلیت مطالبه به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود:

عندالمطالبه: مهریه‌ای که زن هر زمان که بخواهد می‌تواند آن را از زوج مطالبه کند. اکثر مهریه‌ها به این صورت تعیین می‌شوند.

عندالاستطاعه: مهریه‌ای که زن تنها در صورتی می‌تواند آن را مطالبه کند که زوج توانایی مالی پرداخت آن را داشته باشد. این نوع مهریه کمتر رایج است.

همچنین بر اساس تعیین مهر در نکاح، مهریه به سه دسته مهرالمسمی (مبلغ یا جنسی که زوجین بر سر آن توافق می‌کنند)، مهرالمثل (متناسب با شأن زن در صورت عدم تعیین مهر در عقد) و مهرالمتعه (در صورت فسخ نکاح قبل از نزدیکی و تعیین نشدن مهر) تقسیم می‌شود که هر کدام شرایط خاص خود را دارند.

نکته مهم: طبق ماده ۲۲ قانون حمایت از خانواده، هرچند میزان مهریه قابل توافق است، اما حق مطالبه زن تا حداکثر ۱۱۰ سکه محدود است. یعنی در صورت عدم پرداخت این مبلغ، زن مجاز است اقدام به جلب شوهر کند؛ ولی برای دریافت مبالغ بیشتر از این مقدار، امکان جلب مرد وجود ندارد، مگر اینکه ملائت و توانایی مالی مرد به اثبات برسد.


آیا به مهریه مالیات تعلق می‌گیرد؟ (وضعیت فعلی)

پاسخ کوتاه و مهم: خیر، در حال حاضر اصل مهریه مشمول مالیات مستقیم نیست. این به این معنا است که خود مبلغ یا سکه‌هایی که به عنوان مهریه تعیین می‌شوند، طبق قوانین فعلی شامل مالیات بر درآمد یا مالیات بر دارایی نمی‌شوند. مهریه یک حق مالی ناشی از عقد نکاح است و دریافت آن از سوی زوجه، درآمد شغلی یا تجاری تلقی نمی‌گردد.

با این حال، ممکن است در برخی شرایط هزینه‌ها یا آثار جانبی مالیاتی ایجاد شود، از جمله:

  • اگر مهریه به صورت ملک یا مال غیرمنقول پرداخت شود، انتقال رسمی آن ممکن است مشمول مالیات نقل و انتقال یا عوارض شهرداری گردد.
  • در صورتی که مهریه از طریق اجرای ثبت یا دادگاه وصول شود، هزینه‌های دادرسی و اجرایی وجود دارد که اگرچه مالیات محسوب نمی‌شوند، اما بار مالی ایجاد می‌کنند.

اگر اموالی برای پرداخت مهریه فروخته شود، ممکن است فروش آن مال (مثلاً ملک) طبق قوانین مربوط به نقل و انتقال، مشمول مالیات همان معامله شود.

بنابراین، خود مهریه مالیات ندارد، اما بسته به نوع مال موضوع مهریه و نحوه انتقال یا وصول آن، ممکن است هزینه‌ها یا مالیات‌های جانبی ایجاد شود.

مالیات مهریه


قانون مالیات بر مهریه ۱۴۰۵؛ چه خبر است؟

در سال ۱۴۰۵، قانون مستقلی تحت عنوان «مالیات بر مهریه» تصویب نشده است. آنچه در محافل حقوقی و رسانه‌ای با عنوان قانون مالیات بر مهریه ۱۴۰۵ مطرح می‌شود، بیشتر به بخشنامه‌ها و اصلاحات مرتبط با «مالیات بر نقل و انتقال اموال» در هنگام پرداخت مهریه بازمی‌گردد، نه وضع یک مالیات مستقیم بر خود مهریه.

به عبارت روشن‌تر، قانون مالیات بر مهریه ۱۴۰۵ به این معنا نیست که برای مبلغ یا سکه‌های مهریه مالیات جداگانه وضع شده باشد. مهریه همچنان از مالیات معاف است. تنها زمانی هزینه یا مالیات ایجاد می‌شود که پرداخت مهریه شامل انتقال رسمی یک مال مشمول مالیات، مانند ملک یا خودرو، باشد. بنابراین آنچه در سال ۱۴۰۵ برقرار است، ادامه اجرای قوانین مالیات بر نقل و انتقال اموال است.

لازم به ذکر است که برخی طرح‌ها در مجلس شورای اسلامی برای وضع مالیات بر مهریه‌های سنگین (بالای ۱۴ سکه) مطرح شده، اما تاکنون به تصویب نهایی نرسیده است. در نتیجه، در حال حاضر ثبت مهریه در دفاتر ازدواج همچنان از مالیات معاف است و هیچ هزینه اضافی بابت مالیات مهریه هنگام ثبت عقد دریافت نمی‌شود.


مالیات مهریه بر عهده کیست؟ (در صورت تصویب احتمالی)

اگرچه در حال حاضر چنین مالیاتی وضع نشده، اما در طرح‌های پیشنهادی معمولاً پیش‌بینی می‌شود که مالیات مهریه (در صورت تصویب) بر عهده هر دو زوج قرار گیرد و هر یک باید ۵۰ درصد از مبلغ مالیات را پرداخت کنند. هدف این قانون پیشنهادی، جلوگیری از تعیین مهریه‌های سنگین و کاهش تعداد پرونده‌های قضایی مرتبط با مهریه عنوان شده است. در آن صورت، هر دو طرف مسئولیت پرداخت مالیات مهریه را بر عهده خواهند داشت.


زمان پرداخت مالیات مهریه (در صورت تصویب)

در طرح‌های پیشنهادی، زمان پرداخت مالیات مهریه هنگام ثبت رسمی عقد و در دفترخانه ازدواج در نظر گرفته شده است. در این مرحله، چنانچه میزان مهریه بیش از حد معافیت قانونی (معمولاً معادل ۱۴ سکه بهار آزادی) باشد، زوجین موظفند مالیات متعلقه را پرداخت کنند تا سند ازدواج صادر شود. مهریه‌های پایین‌تر از سقف معافیت مشمول این مالیات نخواهند شد.


تفاوت حیاتی: مالیات مهریه با مالیات سکه

یکی از موضوعاتی که معمولاً باعث سردرگمی زوجین و حتی برخی مشاوران مالیاتی می‌شود، تفاوت میان «مالیات مهریه» و «مالیات سکه» است.

این دو مقوله کاملاً از یکدیگر جدا هستند:

مالیات مهریه: مهریه طبق ماده ۱۴۴ قانون مالیات‌های مستقیم، به طور کامل از مالیات معاف است. فرقی هم ندارد که مهریه به شکل سکه طلا، وجه نقد یا هر نوع مال دیگری تعیین شده باشد. حتی در زمان وصول، مهریه از مالیات فروش، نقل و انتقال یا درآمد نیز معاف است.

مالیات سکه: این مالیات به خرید و فروش یا نگهداری تعداد زیادی سکه طلا مربوط می‌شود. در سال‌های اخیر، بانک مرکزی اطلاعات خریداران سکه را به سازمان امور مالیاتی ارائه داده و افرادی که بیش از تعداد مشخصی سکه خریداری کرده‌اند، موظف به پرداخت مالیات عملکرد و مالیات بر ارزش افزوده شده‌اند. این مالیات ارتباطی به نیت خریدار ندارد؛ چه هدف استفاده شخصی باشد و چه سرمایه‌گذاری، در هر حال مشمول مالیات می‌شود.

در مهریه اما ماجرا متفاوت است. وقتی تعداد سکه به عنوان مهریه در عقدنامه ثبت می‌شود، دریافت آن یک حق قانونی و شرعی برای زن محسوب می‌شود و هیچ‌گونه مالیاتی به آن تعلق نمی‌گیرد. با این حال، اگر زن پس از دریافت مهریه، سکه‌ها را در بازار بفروشد و از این معامله سود قابل توجهی به دست آورد، سود حاصل می‌تواند مشمول مالیات بر درآمد شود (اما نه خود اصل مهریه).

مالیات مهریه


وضعیت قانونی مهریه‌های غیرنقدی

در ساختار حقوقی ایران، مهریه می‌تواند شامل هر نوع دارایی یا خدمت مالی باشد، به شرط آنکه ارزش اقتصادی داشته و امکان تملک آن برای زن فراهم باشد. به همین دلیل، مهریه‌های غیرنقدی مانند ملک، زمین، خودرو، طلا و جواهرات خاص، سهام یا حتی اقلام فرهنگی و هنری نیز در عرف و قانون معتبر شناخته می‌شوند.

از نظر مالیاتی، اصل این مهریه‌ها نیز معاف از مالیات است. اما اگر مهریه شامل دارایی‌هایی مثل ملک یا خودرو باشد، هنگام انتقال رسمی سند به نام زن ممکن است هزینه‌هایی نظیر مالیات نقل و انتقال یا عوارض شهرداری ایجاد شود. در واقع این هزینه‌ها به انتقال مالکیت دارایی مربوط می‌شود و ارتباطی با اصل مهریه ندارد.

دادگاه‌های خانواده نیز معمولاً در احکام خود، انتقال قانونی مهریه‌های غیرنقدی را صراحتاً ذکر می‌کنند. اگر مرد از انتقال این دارایی‌ها خودداری کند، زن می‌تواند از طریق اجرای احکام و با پیگیری قانونی، انتقال سند را انجام دهد.


وضعیت مهریه در صورت فوت زن یا شوهر

مرگ یکی از زوجین می‌تواند بر روند وصول مهریه اثر بگذارد، اما این موضوع تغییری در اصل معافیت مالیاتی مهریه ایجاد نمی‌کند:

در صورت فوت زن: مهریه بخشی از ترکه او محسوب می‌شود و ورثه می‌توانند آن را از شوهر یا ورثه شوهر مطالبه کنند. در این حالت، نه زن در زمان حیات و نه ورثه او پس از فوت، بابت مهریه مشمول مالیات نخواهند شد.

در صورت فوت مرد: زن حق دارد مهریه خود را به عنوان یک طلب ممتاز از ماترک متوفی مطالبه کند. طبق قانون مدنی، مهریه زن بر سایر دیون مقدم است و باید پیش از تقسیم ترکه تسویه شود. پرداخت مهریه از ماترک مرد نیز از پرداخت مالیات معاف است.

تنها نکته قابل توجه این است که اگر زن پیش از وصول مهریه فوت کرده باشد و مهریه به ورثه او منتقل شود، در زمان انتقال یا فروش آن دارایی ممکن است مالیات بر ارث یا مالیات بر نقل و انتقال مطرح شود که ربطی به مالیات مهریه ندارد.


چرا قانون مالیات بر مهریه اهمیت دارد؟ (موافقان و مخالفان)

هدف اصلی از تصویب احتمالی قانون مالیات بر مهریه، آنگونه که توسط حامیان طرح بیان شده، جلوگیری از تعیین مهریه‌های سنگین است. در صورتی که زوجین ملزم به پرداخت مالیات مهریه هنگام ثبت آن باشند، با توجه به اینکه مبلغ مالیات قابل توجه است، زن و شوهر به دلیل توانایی یا تمایل ناکافی برای پرداخت مالیات، از تعیین مهریه سنگین خودداری خواهند کرد.

این قانون می‌تواند مزایای زیر را به همراه داشته باشد:

  • کاهش چشمگیر روند دادرسی مهریه و امکان مطالبه و دریافت مهریه از طریق اجرای احکام دادگستری.
  • کاهش پرونده‌های زندان مردان ناتوان از پرداخت مهریه و کاهش هزینه‌های قوه قضائیه.

مالیات مهریه


جلوگیری از توافق بر مهریه‌های غیرواقعی و سنگین.

در مقابل، گروهی از مخالفان بر این باورند که اجرای مالیات بر مهریه عملاً مهم‌ترین پشتوانه مالی زنان در هنگام طلاق را تضعیف می‌کند. به اعتقاد آن‌ها، مهریه در عمل به عنوان ابزاری حمایتی برای زنانی که حق طلاق در اختیار ندارند عمل می‌کند. بنابراین محدود کردن نقش مهریه از طریق وضع مالیات، می‌تواند زنان را در فرآیند جدایی با مشکلات جدی‌تری روبه‌رو کند و تعادل حقوقی میان زوجین را بر هم بزند.


جمع‌بندی

واقعیت کنونی (در اردیبهشت ۱۴۰۵) این است که قانون مالیات بر مهریه هنوز در مجلس شورای اسلامی تصویب نشده است. تاکنون شرایط دریافت مهریه به طور کامل مشابه با گذشته باقی مانده است. به عبارت دیگر، جوانان می‌توانند هر مقدار مهریه‌ای را که تمایل دارند و با یکدیگر به توافق رسیده‌اند، تعیین کنند و آن را در دفاتر ازدواج ثبت نمایند. ثبت مهریه در این دفاتر همچنان از مالیات معاف است و هیچ هزینه اضافی بابت مالیات مهریه وجود ندارد.

تنها مالیات‌هایی که ممکن است در ارتباط با مهریه ایجاد شود، مالیات‌های غیرمستقیم و جانبی است؛ مانند مالیات نقل و انتقال در هنگام انتقال ملک یا خودرو به عنوان مهریه، یا مالیات بر سود حاصل از فروش سکه‌های دریافتی. تا زمانی که اعلام رسمی درباره تصویب قانون جدید در مجلس و اجرای آن منتشر نشده باشد، شرایط به همین وضعیت فعلی باقی خواهد ماند.

توصیه نهایی: اگر قصد ازدواج و تعیین مهریه دارید، پیش از مراجعه به دفترخانه، با یک مشاور حقوقی یا مالیاتی مشورت کنید تا از آخرین تغییرات قانونی آگاه شوید. همچنین توصیه می‌شود مهریه را به گونه‌ای تعیین کنید که متناسب با توانایی‌های زوج بوده و از تعیین اعداد نمادین و بسیار بالا که بعداً مشکلات حقوقی و قضایی ایجاد می‌کند، خودداری نمایید.